De start

In 2000 heb ik (Annemaire) een 4 weekse reis gemaakt door Canada. Gewandeld in Kluani park met de grizzly’s om je heen, het oude goudzoekers trekpad/Chilkoot trail gelopen over de gletjers en een 10 daagse kano tocht over de Big Salmon river, waarbij we zelf brood bakten en vis vingen voor het avondeten! Geweldige vakantie was dat! Het land wijds, veel natuur, vriendelijke mensen, genoeg ruimte en dat ben ik niet vergeten

In 2004 leerden wij elkaar kennen. In onze chat sessies had Mark het al over zijn droom ” wonen in Canada”. Ik maakte hierbij nog grapjes over zijn houthakkers shirt (die hij trouwens nog steeds heeft). Ik zelf had ooit eens het idee om in Australie te gaan werken als verpleegkundige, na mijn jaar reizen in 1994 samen met Mieke, maar liep al snel tegen alle regels op. Zo heb ik dat ook eens gedaan voor Canada, nog meer regels en beren op de weg! Uiteindelijk heb ik geen acties meer ondernomen en ben de o.a. Intensive Care opleiding gaan doen. Maar zoals velen weten ben ik altijd opzoek naar een nieuwe uitdaging.

In 2009, vertrok mijn collega Manon voor een jaar naar Nieuw Zeeland. Avontuur om er te werken en het land te zien. Wij zochten haar en haar man op en plakten er vakantie aan vast. We zagen dat zij het prima naar hun zin  en het goed voor elkaar hadden. ” Dat kunnen wij ook”, dachten wij. Thuis gekomen van onze reis uit NZ heb ik alles nog eens op een rijtje gezet.

Tussendoor heerlijk op skivakantie in Banff geweest. Gelijk geproefd of we ons hier happy zouden kunnen blijven voelen voor een langere tijd. Calgary rond gereden en wat groene stukken opgezocht, waar we in de toekomst Maartje, onze zwarte labrador, zouden kunnen uitlaten. Het viel ons al op dat honden hier wel gewenst zijn. Ook in de National Parken! Je mag zelfs met je hond in een hotel slapen! Dat zit wel snor. Wij gaan ook het avontuur aan! Niet naar NZ, want daar is Maartje, niet zo gewenst, maar naar Canada.

Natuurlijk eerst speurwerk gedaan wat ik allemaal moest doen om daar als verpleegkundige te kunnen werken. En dat is niet mis! Dat resulteerde al snel dat ons avontuur niet voor een jaar is. Onze beide beroepen komen voor op de Skilled Worker lijst, een lijst met gevraagde beroepen. Dan gaat de procedure wat sneller (ong. 6 maanden). Ik meldde mij aan voor de voorbereiding van de IELTS examentraining, behaalde de test met de juiste cijfers. De formulieren konden worden ingevuld en opgestuurd naar de CARNA. Iedere provincie in Canada heeft zijn eigen registratie voor verpleegkundigen. We hebben besloten om in Alberta te gaan wonen. Waar is nog onduidelijk, waarschijnlijk Calgary of Edmonton. Al mijn opleidingsinstituten stuurden een brief in het Engels  naar de CARNA (College & Association of Registered Nurses of Alberta), hoeveel uur ik van welk vak heb gehad en of ik mijn diploma heb behaald. Ook al mijn registraties als verpleegkundige wilde de CARNA graag inzichtelijk hebben. Natuurlijk hebben we ook niet stil gezeten om onze Permanent Residence aan te vragen. Ook hiervoor moest het een en ander worden ingevuld en documenten worden verzameld zodat alles als een pakket kon worden opgestuurd. Mark haalde tussendoor zonder enige moeite hele goede cijfers voor zijn IELTS examen….

CARNA aanvraag weg op 19 augustus 2010,

PR naar ambassade weg op 3 september 2010

Natuurlijk hebben we ook onze vrienden en familie ingelicht over onze plannen. Hun reactie was eigenlijk heel positief.  “Een vakantie adres erbij!”.  Maar of we nu echt gaan emigreren voor altijd. We hopen wat meer rust, ruimte en natuur in Canada te ervaren. We gaan het avontuur aan en als het niet lukt of als iemand van ons beide zich ongelukkig gaat voelen,  dan komen we zo weer terug naar Nederland!

Maartje moest aan een kennel gaan wennen, want tijdens de overtocht moest ze minstens 13 uur in die kleine ruimte zitten. Daar maakte ik me nog het meeste zorgen over!

Eindelijk na twee keer de aanvraag te hebben gedaan, emigreerden wij 27 Maart 2012

Ik mocht na een aantal verpleegkundige modules aan de Mount Royal Universiteit op 1 januari 2014 aan de slag als verpleegkundige en heb pas in juni 2014 mijn status RN gekregen. Gedurende mijn studie dus gewerkt als hulpje van de zuster (Nursing Attendant) om zo toch in het ziekenhuis te werken en te zien hoe men daar werkt.